Een toekomstvisioen voor de kerk – hoe leer je dromen dromen?

De toekomst van de kerk?

Als ik daarover nadenk, word ik niet vrolijk.

Durf jij daarvan te dromen dan?

 

Ik heb het liever over de kerk van de toekomst.

Want die bestaat.

Daar geloof ik heilig in.

 

Hoe ziet die er dan uit?

 

Tja. Dat verschilt nogal.

Dat hangt af van de context.

En van de plaatselijke mogelijkheden.

En van de dromen van de mensen die de plaatselijke kerk vormen.

En vormgeven.

 

Klinkt vaag.

Een kerk gebouwd op dromen.

Ik zie ‘m nog niet voor me.

Maar dat van die plaatselijke mogelijkheden bevalt me wel.

En een collectieve droom – hoe werkt dat eigenlijk?

 

Snap ik.

Ik zal je een voorbeeld geven.

Neem De Voorhof.

Een gemeente die op zoek is naar verbinding.

Verbinding met elkaar,

verbinding met God,

met het dorp...

Ze vertelden elkaar verhalen

over waar ze al verbinding voelden

en ze keken naar wat ze op díe momenten

-momenten van verbinding-

goed deden

En toen gingen ze dromen.

 

Stel je voor:

als we dat

wat we op onze beste momenten kennelijk goed doen

vaker zouden inzetten

als wij eens gingen woekeren

met onze talenten

wat zou er dan mogelijk zijn?

En daar maakten ze foto’s bij.

Foto’s van hun dromen.

Hier is er eentje:

 

De fotograaf droomde dat ze als geloofsgemeenschap

zouden zijn als deze vissersboten

een complex verband van masten,

touwen, knooppunten, netten,

die als ze uitvaren

koers zetten

naar visrijk water

in de hoop op een goede vangst

en dat ze als gemeente werk zouden maken

van stormbestendige masten,

stevige touwen,

en sterke netten,

waarbij elke lijn en elke knoop telt

 

Zo’n droom helpt je

je koers te bepalen

en de wind natuurlijk...

 

Klinkt avontuurlijk.

Mag ik mee op reis?

 

Vast wel.

Maar misschien kun je beter

je eigen droom dromen

die bij jullie mogelijkheden past

en die gaan waarmaken.

Ook leren dromen?

Kom naar de leergemeenschap waarderende gemeenteopbouw.

 
 
Oktober 2017, Els Deenen
Boekenlegger op de permalink.

Reacties gesloten